سلام آقاجون! من چارسالمه. من شما رو خیلی دوست دارم. خیلی خوشحالم که امشب اومدی خونمون. فقط نمی دونم چرا بابا مصطفام هنوز نیومده.

مامانم میگه بابات رفته یه مسافرت و شاید به این زودی ها نیاد. اما نمی دونم چرا وقتی این حرفو به من می زنه روشو از من برمی گردونه و شونه هاش تکون می خوره و بعد که من می رم تا از جلو صورتشو ببینم، چشماش خیلی قرمز شده و صورتش هم خیسه!
این روزا مامانم خیلی صورتشو می شوره.نمی دونم چرا نگاش یا به منه یا به قاب های رو تاقچه و یا به در خونمون که بابا زنگ بزنه.
امشب که شما اومدی خونمون من می خوام یه رازو به شما بگم. من و بابام چند روز قبل یه قول مردونه به هم دادیم. اون شبی که بابام می خواست بره مسافرت یواشکی در گوشم گفت من و تو مثل دو تا مرد باید با هم صحبت کنیم و قول هایی به هم بدیم و هیچ کسی هم از اون با خبر نشه. من هم به اون قول مردونه دادم و حتی به مامانم هم نگفتم. 

بابا مصطفام با دو تا دستاش شونه هامو چسبید و صورتشو آورد دم گوشمو گفت: پسرم تو دیگه بزرگ شدی و مرد این خونه ای. باید به من قول بدی مثل یه مرد به مامانت کمک کنی. مامانتو اذیت نکنی. به حرفاش گوش بدی. بهش کمک کنی و نذاری یه وقتی از دست تو ناراحت بشه. منم گفتم بابا یه شرط داره و اون اینه که وقتی از مسافرت برگشتی اون ماشین پلیس چراغ دارو برام بخری.

تو این چند روزی که بابا مصطفام نیست دلم خیلی براش تنگ شده مخصوصا برا اون خنده هاش. اما عیبی نداره... من هم هر وقت دلم براش تنگ می شه مثل بابام میام لب تاقچه و به عکس شما نگاه می کنم.

آخه بابا مصطفام هر وقت خیلی خسته بود و ناراحت، می اومد کنار تاقچه و با شما صحبت می کرد. نزدیک شما که میومد لبهاش تکون می خورد. بعضی وقت ها هم که خیلی خسته بود شونه هاشم تکون می خورد. فکر کنم مامانم هم این روزها خیلی خسته است که مثل بابام شونه هاش تکون می خوره و چشماش قرمز می شه!

بابام با شما آهسته صحبت می کرد. من که چیزی از حرف های شما دو نفر سر در نمی آرم اما اینو می دونم بابا مصطفام هر وقت با شما صحبت می کرد تا خیلی روزای بعد خوشحال بود. اگه ده شب هم کار می کرد عین خیالش نبود.

فکرشو کن اگه بابام مسافرت نبود و امشب خونه بود و شما رو می دید دیگه چی می شد. از خوشحالی بال درمیاورد و دیگه هر چی من بهش می گفتم ، می گفت چشب پسرم ،چشب عزیزم. هر چی می خواستم برام می خرید. من یه ماشین پلیس می خام که دشمنا رو تعقیب کنم. اما بابام میگه بزار بزرگتر بشی اونوقت برات می خرم. 
اما... وقتی بابام بیاد و بفهمه شما خونمون اومدید و اون نبوده ،خیلی ناراحت می شه . شاید هم اونقدر ناراحت بشه که تا چند روز دیگه به حرفام گوش نده... اما نه! بابا مصطفام خیلی مهربونه... وقتی بیاد و بوی عطر شما رو ببینه که توی خونه و محلمون پیچیده، مطمئنم به همه حرفام گوش می ده. بابام میگه شما بوی بهشت میدی. بابام همیشه از بهشت میگه...یه وقت نکنه این دفعه که مسافرت رفته، رفته باشه بهشت...!(مشرق)

امروز مراسم هفتمین روز شهادت مصطفای شهید بود . در این یک هفته مردم  که همواره آماده و حاضر در میدان رشادت و از خود گذشتگی برای آرمان های امام و انقلاب بوده و هستند از همراهی با خانواده داغدار  او کوتاهی نکردند . وچه مراسم ها که برگزار نشد و مگر جز این از ایرانی سراغ دارید . البته این ها ذره ای از بلندای رشادت شهدای عزیز -این بلند پروازان آسمان عشق و ایثار- را جبران نتواند کرد . همه اذعان دارند که عزت و اقتدار کنونی ما در پناه خداوند و در سایه اسلام عزیز از رشادت های این خونین بالان حاصل است .

و اما بعد : در این مملکت اسلامی دستگاهی است موسوم به رسانه ی ملی ، صداو سیمایی که نام جمهوری اسلامی را به یدک می کشد اما ، این روزها در رسانه ملی چه می شود . نمی خواهم از بسیاری نقدها که می شود مانند پخش سریال های تلخ و مایوس کننده و.... در این مختصر سخن برانم که متخصصین در جای خود بسیار صحبت و انتقاد کرده اند بحثم چیز دیگری است . دیشب در یکی از برنامه های پر مخاطب صداو سیما -نود- مجری برنامه در ابتدای برنامه با حالتی هیجانی جایزه گرفتن یک فیلم -که دارای مضامینی ضد ایرانی است- در یک مراسم آمریکایی را تبریک گفت . حالا من نمی خواهم دنبال سایر مواردی که در باره حواشی پیش آمده در این مورد است بپردازم-رجوع شود به پی نوشت- اما همین برنامه دقیقا روز بعد از ترور شهید احمدی روشن اجرا داشت بدون کوچکترین اشاره ای به این عملیات ننگین که دست آمریکا و اسرائیل و هم سلکانشان در آن به وضوح روشن است  .

وما مانده ایم در حیرت- بیش از هیجانی که داشت آن مجری- بازهم و بازهم و بازهم که شهدا چقدر مظلومند و انقلاب هم  ، که اگر کشته شوی با اسلحه ای که ماشه اش در دست دشمنان بشریت است کمتر از تو می گویند تا تشویق شوی با دستانی بر آمده از آستین همان  دشمنان بشریت .........

بخوانید در این مورد :

پارک کدام ملت

پی نوشت :

اصرار عجیب اصغر فرهادی بر هنجار شکنی 

اصغر فرهادی اول از همه با BBCمصاحبه کرد

اظهارات ضدایرانی آنجلینا جولی در حاشیه جایزه «گلدن گلوب»

امروز در ایام اربعین حسینی(ع) باردیگر ملت ایران در غم از دست دادن عزیزی دیگر از دانشمندان و نخبگان هسته ای داغدار است . در حالی که بسیاری از گزارش ها از جاسوسی بازرسان آژانس اتمی برای سیا ، موساد وMI6 دارد در همین روزها خبرهایی از ورود این جاسوسان برای چندمین بار در چند هفته آینده دارد . باید دوستان دانشجو و وبلاگ نویسان متعهد حرکتی اعتراضی در برابر این افراد که بارها به ایران سفر کرده و ثمره کار آن ها تنها ترور دانشمندان ایرانی و گزارشهای متناقض و سالوسانه ی آژانس برای اربابان غربی در برابر شفاف سازی های ایران است در پیش گیرند . دولت و مجلس نیز قطعا باید مراتب مخالفت و اعتراض خود را به مجامع جهانی و آژانس اعلام دارند . یا علی .

در همین زمینه بخوانید :

برخی بازرسان آژانس جاسوس هستند/ رد پای اسرائیل در ترور شهید احمدی

بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی 8 بهمن به ایران می‌آیند

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی ضمن تسلیت شهادت دانشمند جوان، شهید احمدی‌روشن در حادثه تروریستی در تهران، این ترور بزدلانه را نشانه‌ی به بن‌بست رسیدنِ استکبار جهانی به سردستگی آمریکا و صهیونیزم، در مقابله با ملت مصمّم و مؤمن و پیشرونده‌ی ایران اسلامی دانستند.

"اللهم تقبل منا هذا القربان" دعایی بود که در رفتار و کردار  پدر شهید جلوه داشت، آن هم وقتی که در کنار تابوت تک پسر خود با قامتی ایستاده در پاسخ به خبرنگاران واگویه داشت که این قربانی کوچک ما فدای سر علی اکبر حسین علیه السلام؛ برادرم که عباس‎وار در جبهه‌ فدای حسین شد، دل بی‌تابم قرار نگرفت، حالا هم که تک پسرم؛ و بلند می‌گویم که خودم و خانواده‌ام هم آماده شهادتیم.

حاج رحیم وقتی شنید "آقا رضا" نیز که هشت سال همراه پسرش بوده، رسم رفاقت به جا آورد و تا آخر پا به پای مصطفایش آمد و زمانی که شنید، بیشتر نام پسر او در زبان‌ها می‌چرخد، هنوز قامت رشید پسر به آغوش نکشیده و عقده فراق با او باز نکرده، دست مادر، همسر و خواهران مصطفی را گرفت و به خانه آقا رضا قشقایی رفت تا بگوید شهدا طبقه بندی ندارند.